'Even zitten'! deel 2

Merian Schuuring
8 feb
4 minuten om te lezen

Geregeld worden er foto’s van de omgeving en of huis en tuin gemaakt. Zowel door gasten als onszelf. Ik wil ze jullie niet onthouden.

Begin september doet zich een dag voor om er even op uit te gaan. We gaan Alessandria eens bekijken. We rijden bewust binnendoor om de verandering van landschap te ervaren. Het centrum van de stad heeft in de tweede wereldoorlog zwaar leden door bombardementen. Veel historie is verloren gegaan maar wat bewaard is gebleven is de moeite waard. We bezoeken een kathedraal in het centrum, Chiesa San Giovanni. Een kleine maar indrukwekkende kerk met veel beelden, veelal houtsnijwerk en een bijzondere architectuur.

Tijdens het bestuderen van de agenda ontdekken we over een paar weken een paar dagen vrij te hebben dus we besluiten een accommodatie aan de kust bij Savona te boeken. Eerst nog twee weken leuke gasten ontvangen.

Omdat we de restaurants in de omgeving aan het ontdekken zijn bezoeken we Ristorante San Marco in Canelli. Een authentiek restaurant gerund door een ouder echtpaar. Heerlijk eten, zeer goede bediening die, klassiek in het zwart met een wit overhemd, de gasten bedienen. Weer een aanrader op het lijstje ‘restaurants in de buurt’.

Zestien september rijden we naar Savona als de gasten zijn vertrokken. De reis ernaartoe is al leuk. En als John belt met de mededeling dat hij een dansschool in Canelli heeft gevonden, waar we welkom zijn om kennis te maken (wordt vervolgd) wordt het nog leuker. Onze accommodatie in Savona heet B&B Bellavista en bevindt zich in een steile straat met uitzicht op de Middellandse zee. Het is eenvoudig ingericht met een vleugje authenticiteit en een badkamer op de gang. We verkennen Savona, een typisch Italiaanse badplaats waar je de zomer nog een beetje bemerkt. Een enkele gast op een ligbedje, een paar tafels bezet op het terras, een halve menukaart en vermoeid, maar vriendelijk personeel. Na de lunch, pasta frutti di mare, wandelen nog wat door de straatjes. Terug vertoeven we op het terras bij de B&B en later op de avond wandelen we naar een restaurant wat aan het strand ligt. De tweede dag rijden we langs de kustweg naar San Remo. De route is prachtig en San Remo is leuk om doorheen te slenteren. We bekijken de Kathedraal van San Siro (oudste religieus gebouw van San Remo) van binnen en het casino en de Russisch-Orthodoxe kerk van Christus de Verlosser (Chiesa di Cristo Salvatore) van buiten omdat de deur op slot zat. We afsluiten af met ijs. Op de terugweg kopen we wat kaas en salumi voor de aperitivo en genieten ervan in de tuin van de B&B.

Donderdag weer naar huis. Onderweg doen we boodschappen voor het gastenontbijt. In de middag ontvangen we een familie uit Zwitserland drie kamers hebben gereserveerd.

Ik heb bedacht voor hen, omdat er geen andere gasten zijn, een ontbijtbuffet te maken.

Op zaterdag gaan wij naar Asti om dansschoenen te kopen. Op de markt nemen we de groente, fruit en kaas mee. Ik kijk uit naar de kennismaking op de dansschool.

En, omdat de gasten uit Zwitserland een feestje vieren bak ik een taartje voor ze.

Harry krijgt onverwacht bericht van een neef uit Nederland. Hij is in de buurt van Genua voor een basketbaltoernooi en wil komen kijken hoe we erbij zitten. Neef Cock komt woensdagochtend met zijn gehuurde auto om half elf het terrein oprijden. Voor Harry een heel leuk weerzien en voor mij een leuke kennismaking.

Twee dagen later belt broer Bart om te vragen of we in de middag thuis zijn? Hij had een rit naar Rome en wil graag bij ons overnachten. Weer zo'n leuke verassing. We eten ’s avonds bij Luna Rossa waar de eigenaresse trots haar voorraad porcini showt. Ze heeft er wat heerlijke herfstspecials van op de kaart gezet waar we van hebben genoten!

De volgende ochtend, na het ontbijt, hervat Bart zijn reis naar Nederland.

Inmiddels wordt het kouder dus we gaan de kachel in de ontbijtkeuken opporren. We kunnen dan tijdens het ontbijt de kachel voor de gasten laten branden. Het wordt enorm gewaardeerd.

John en ik hebben inmiddels de dansschool in Canelli bezocht en dat was geen echt succes. Er werd voornamelijk lesgegeven in de Italiaanse volksdansen zoals o.a. de Mazurka, een soort polka. We hebben meegedanst maar dit is niet wat we zoeken. John gaat verder zoeken en na een paar dagen heeft hij een dansschool, 'Ondance',

in Asti gevonden. En ja, dat is het! We dansen tango, Engelse wals en quickstep. We schrijven ons de tweede les gewoon in en we zitten weer op dansles!! We oefenen zelfs bij ons in de kelder.

Fiera del Rapulé is het derde weekend van oktober in Calosso. Een jaarlijks terugkerend dorpsfeest waarbij ondernemers zoals wijnhuizen, restaurants en andere bezienswaardigheden van Calosso hun deuren openzetten. We treffen Marco en zijn vrouw Maria van La Badia. We feliciteren ze met de bekroning die ze met een aantal wijnen hebben behaald.

Toevallig lopen we een kunstgalerie binnen waar een prachtig schilderij van Calosso hangt. De kunstenares, Marisa Garramone, exposeert tijdens dit dorpsfeest. Het schilderij heeft hele frisse kleuren die goed passen op de plek die ik in mijn hoofd heb. De knoop is snel doorgehakt. De volgende dag staat het ingepakt klaar. Heel blij mee! We proosten er thuis op met een Gamba di Pernice van La Badia.

De laatste twee weekenden met reserveringen komen eraan. Door de week is het al rustiger. De verwarming laat ons in de steek maar is gelukkig weer snel gerepareerd want in het weekend komen er gasten. We bezoeken het truffelfeest van Moncalvo op aanraden onze hulp Egle. Weer een aanrader, een authentiek dorp op een berg met een gezellig centrum en een prachtig uitzicht.

Het laatste weekend met gasten is een feit dus we gaan sluiten. Harry is al druk met de voorbereidingen van tuin 2.0. Dode bomen weghalen, verbranden, zagen en spullen uitzoeken en klaarleggen. Koos is er inmiddels om hem twee weken te helpen met de aanleg. Inmiddels zijn ze al aardig op dreef. Het weer laat ze niet in de steek en we lunchen soms zelfs nog buiten in de zon!